Oblicz maksymalną prędkość, jaką osiąga spadające ciało (prędkość graniczna), z masy, pola przekroju, współczynnika oporu i gęstości ośrodka.
Ostatnia aktualizacja: 8 listopada 2026
Prędkość, przy której ciężar i opór się równoważą
Spadające ciało przyspiesza, a opór powietrza rośnie. Gdy opór zrówna się z ciężarem, ciało przestaje przyspieszać i spada ze stałą prędkością graniczną: • Ciężar = opór: m × g = ½ × ρ × v² × A × Cd • v = √(2 × m × g ÷ (ρ × A × Cd)) Przykład: skoczek o masie 80 kg z rozłożonymi rękami (A ≈ 0,7 m², Cd ≈ 1,0) w powietrzu na poziomie morza (1,225 kg/m³) osiąga √(2 × 80 × 9,81 ÷ (1,225 × 0,7 × 1,0)) ≈ 42,8 m/s, około 154 km/h. Wyżej powietrze jest rzadsze i prędkość graniczna rośnie. Cd i pole przekroju mocno zależą od pozycji ciała, więc wynik to szacunek.
Pytania o prędkość graniczną
Stałą prędkością, jaką osiąga spadające ciało, gdy opór powietrza równa się jego ciężarowi. Od tej chwili już nie przyspiesza.
Więcej przydatnych narzędzi
W kilogramach.
Powierzchnia prostopadła do ruchu.
Skoczek z rozłożonymi rękami ≈ 1,0, kula ≈ 0,47.
Powietrze na poziomie morza ≈ 1,225.