Wybierz gaz i podaj liczbę moli, objętość i temperaturę, aby obliczyć ciśnienie gazu rzeczywistego z równania van der Waalsa i porównać je z gazem doskonałym.
Ostatnia aktualizacja: 8 listopada 2026
Prawo gazowe poprawione dla gazów rzeczywistych
Równanie van der Waalsa dostosowuje równanie gazu doskonałego do gazów rzeczywistych dwiema poprawkami: przyciąganiem między cząsteczkami (a) i objętością samych cząsteczek (b): • (p + a n² ÷ V²) × (V − n b) = n R T • p = n R T ÷ (V − n b) − a n² ÷ V² • R = 0,08314 L·bar/(mol·K) Przykład: 1 mol CO₂ (a = 3,640, b = 0,04267) w naczyniu 1 L w 300 K wywiera około 22,4 bar. Równanie gazu doskonałego daje 24,9 bar; przy Z = 0,90 rzeczywiste ciśnienie jest o około 10 % niższe. Stałe nieco różnią się w zależności od źródła. Przy bardzo wysokim ciśnieniu i blisko punktu krytycznego to równanie również jest przybliżeniem.
Pytania o równanie van der Waalsa
a opisuje przyciąganie między cząsteczkami, b ich własną objętość. Duże a obniża ciśnienie poniżej wartości dla gazu doskonałego.
Więcej przydatnych narzędzi
W molach.
Objętość naczynia w litrach.
Kelwiny: °C + 273,15.
Przyciąganie między cząsteczkami.
Własna objętość cząsteczek.